Is het Schreiershuisje of Schreihuisje?

Ik ben 72 jaar en heb ontzettend veel belangstelling voor uw werk en het wel en wee van Schiedam en vooral Schiedam-Zuid. Vooral het huisje op het Hoofd heeft mijn interesse. Ik heb gevaren bij de Koninklijke Rotterdamsche Lloyd en als ik met een schip vanaf de Lloydkade vertrok en daarna voorbij Schiedam voer, stonden mijn ouders en later mijn vrouw op het Hoofd bij het huisje te zwaaien. Maar één ding moet van m’n hart en dat is de benaming “Schreihuisje”, want goed Nederlands of niet, de echte naam moet zijn “Schreiershuisje”. Doet u maar rondvraag bij (vooral) oudere Schiedammers, er is géén Schiedammer (en vooral géén Gorzenees) die zal zeggen dat het ‘Schreihuisje’ heet.

Met vriendelijke groeten,

Bert Weber

De boulevard was een speelterrein


Ik ben opgegroeid in de Gorzen. De boulevard was voor mij en mijn vrienden en vriendinnetjes voor een belangrijk deel ons speelterrein. Ik kwam er graag. Van de dijk rollen, de speeltuin met schommels en een samenspel van evenwichtsbalken opgesteld in vierkanten van laag naar hoog, die we probeerden te bedwingen zonder eraf te vallen. En ook langs de waterkant ‘bootjes kijken’. Groot en klein kwam voorbij varen. We zwaaiden ze toe, probeerden te raden uit welk land ze kwamen en fantaseerden over de reizen die deze boten hadden gemaakt of gingen maken.
Een plek die mij bijzonder fascineerde was de aanlegplaats voor sleepboten ter hoogte van het Schreihuisje. Als er één of soms meer sleepboten weggingen, dan wist je dat er een groot schip binnen zou komen varen. Dan was het de moeite waard om daarop te wachten. Ik was onder de indruk van de kracht van zo’n sleepboot. Mij was verteld dat de sleepboot aan de achterkant van zo’n groot schip op volle kracht in de andere richting voer om tegenwicht te bieden aan het, in mijn kinderogen, reusachtige containerschip of tanker. Het was nauwelijks te bevatten hoe dat precies zat, maar ik vond het geweldig. 
In die tijd leek het me ook wel wat om kapitein of stuurman op een sleepboot te worden, maar om als loods op zo´n groot schip de haven van Rotterdam binnen te varen leek me ook het einde. Ik kwam er graag. Met de uitbreiding van de haven richting zee en zeker met de komst van beide Maasvlaktes, kwamen er niet meer van die grote schepen zo ver de Nieuwe Waterweg nog op. De sleepboten zijn verdwenen, maar  nog steeds gaat er een aantrekkingskracht van die plek uit. Als ik bij mijn ouders op bezoek kom, rij ik vaak nog even een extra rondje langs de boulevard en ga ook even langs die plek bij het Schreihuisje. Bij mooi weer ga ik ook nog wel weer even langs de waterkant zitten. Nu is dat op de blauwe steiger en beetje verder bij het Schreihuisje vandaan. De fascinatie is gebleven en zeker ook de wens om ooit nog eens op zo’n groot containerschip of tanker de haven van Rotterdam binnen te mogen varen.
Marja Wijnties

Kom langs op 24 november!

Graag nodigen wij u uit om op zaterdag 24 november 2012 van 15:00 tot 17:00 uur aanwezig te zijn bij het eerste culturele evenement rondom het Schrei(ers)huisje, Hoofdplein/Maasboulevard in Schiedam.

Deze middag zal Albert Bons, voorzitter van de BVSZ, het poëtische kunstwerk van Carolina Koster onthullen. En fotograaf en wijkbewoner Sjef van Duin zal hem het eerste exemplaar van het fotoboek ‘Steengoed’ overhandigen. Daarna wordt het startsein gegeven voor de speurtocht ‘Steengoed gezocht’, waarbij u kans maakt op een gesigneerd exemplaar van het fotoboek.

De muziek wordt die middag verzorgd door Bonafide BV met L’ORGUE DE BARBARIE. Haar repertoir is hoofdzakelijk Franstalig, met af en toe uitschieters naar het Duits (Bertold Brecht), een Italiaans nummer van Nina Rota geschreven voor een film van Fellini en een eigengemaakt Nederlands nummer (de potsenmaker).

Meer informatie over het plan dat gemaakt wordt voor het Schreihuisje is te vinden op de website van de Satellietgroep.

Het Schreihuisje uit 1930 werd gebouwd om werklieden, die ‘s ochtends vroeg op de boot wachtten om naar hun werk te gaan, beschutting te bieden tegen regen en wind. Eerder stonden hier de vissersvrouwen huilend afscheid te nemen van hun mannen en zonen, die wekenlang voor de visserij naar zee vertrokken. Hier komt de naam ‘Schreihuisje’ vandaan. Het Schreihuisje is in onbruik geraakt en staat er nu verloren bij.

In opdracht van de gemeente Schiedam wordt er op dit moment door de Satellietgroep nagedacht over een nieuwe bestemming voor dit markante gebouwtje. Het plan is om van het Schreihuisje een tijdelijke woon- en werklocatie voor schrijvers en dichters te maken. Intussen heeft de cultuurscout van Schiedam-Zuid, Ineke Hagen, in samenwerking met Sjef van Duin en Esther Zitman, kunstenaars uit Zuid, een plan ontwikkeld om het wachthuisje in te zetten voor cultuur in de wijk.

Tot ziens,

Ineke Hagen
Cultuurscout Schiedam-Zuid