Als eb en vloed, komen ze en gaan ze

Als eb en vloed, komen ze en gaan ze

Ik heb ze opgevangen
Ik heb ze zien lachen
Ik heb tranen gevangen
Ik heb mannen zien wegvaren
totdat ze een stip in de horizon waren
Vrouwen hun tranen werden een met het water
Snikkend bereidden ze zich voor op de
eenzaamheid van later
Hopend dat hij terug zal komend
Hopend dat hij aan haar denkt

Als eb en vloed, komen ze en gaan ze

Ik heb ze zien komen en gaan
Ik heb ze langs het water zien staan
wachtend op een omhelzing
Ongeduldig als ze waren
liet de liefde op zich wachten
en toen dagen jaren werden
namen ze afscheid van het lange smachten
Want je kunt maar zoveel tranen laten totdat
je zelf verdrinkt

Als eb en vloed, komen ze en gaan ze

Ik heb ze weten te behoeden tegen zware stormen
De wind kon mij niet omver stoten
Slecht weer kon mij niet vervormen
Samen hebben we gewacht op mooiere dagen
en toen de eerste zonnestralen kwamen
konden zij mijn muren niet verdragen

Als eb en vloed, komen ze en gaan ze

Ik heb ze horen lachen, horen twisten
zelfs het gefluister heb ik opgepikt
Geheimen bewaar ik nog steeds
van stiekeme afspraakjes
en verboden zoenen
tot kattenkwaad
samenzweringen
Ik zweer het je
Ik ben het niet vergeten
Mijn geheugen is helder
al was mijn uiterlijk versleten

Als eb en vloed, komen ze en gaan ze

En zo verschillend als ze waren
waren ze binnen mijn muren 100% mens
Bang voor gebroken harten
maar zelfs scherven brengen geluk
Bang voor het onweer
maar zelfs storm maakte ons niet stuk
Misschien zelfs bang voor de dood
Te vol met leven om op te geven
Te weinig tijd om te streven
Teveel bezig met gisteren en morgen
maar het enige wat telt is het heden
Het verleden is al overleden
Rouw erom, maar vertrouw erop:
Er is genoeg om voor te leven

Gedicht van Mariana Hirschfeld, woordkunstenaar.
Voorgedragen tijdens de onthulling van het kunstwerk ‘Over Water’ door Saïd Kinos op zaterdag 19 maart 2016.